Sleepless in…

Vooraleer jullie zouden beginnen te panikeren, dit is geen review van de film Sleepless in Seattle die ik overigens nog nooit gezien heb.

Aangezien het vrouwelijk deel van de blogwereld begonnen is aan de ‘Wijvenweek‘, wat volgens mij gewoon een excuus is om te mogen zagen over hun lijf, mannen en wat mannen niet begrijpen, denk ik dat ik als mannelijke student ook wel eens mag zagen. En dit keer ga ik niet zagen over oude wijven in de supermarkt, maar over slapen. Jawel, over slapen. Maar in feite gaat het stiekem over juist niet slapen.

Wisten jullie trouwens dat we 1/3 van ons leven slapen? Een persoon die 90 jaar oud is, heeft dus gemiddeld al 30 jaar geslapen. Als 19-jarige student zou ik al 6,333… jaar geslapen moeten hebben. Was dat maar waar.

Ik heb echt een haat-liefde-verhouding met mijn bed. Ik slaag er op geen enkele manier in om binnen het halfuur in slaap te vallen. Ik ben al ongelofelijk blij als ik er 1x/week in slaag na een uur draaien en keren in slaap te vallen. Helaas loopt het de andere dagen vaak op tot anderhalf uur woelen vooraleer ik er eindelijk in slaag de binnenkant van mijn oogleden langer dan 5 minuten te zien. Het maakt ook helemaal niet uit hoe moe ik ben. Het mag 4u zijn vooraleer ik in mijn bed kruip, zonder het verplichte uurtje woelen val ik niet in slaap. Ook de hoeveelheid alcohol in mijn bloed heeft er bitter weinig mee te zien. Op het feit dat de cijfertjes van mijn wekker ronddraaien na dan.

Als ik de test mag geloven die een paar weken geleden in de Humo stond heb ik een chronisch slaapprobleem, en ga ik best eens langs bij de huisdokter. Wat gaat die mij als oplossing geven? Ik ga u wat pillen voorschrijven, dat is dan /insert prijs consultatie/ alstublieft.

Ik heb trouwens al tal van ‘oplossingen’ geprobeerd: wel/niet computeren voor ik ga slapen, een/geen warm/koud bad/douche nemen, wel/geen muziek luisteren, wel/niet lezen voor ik ga slapen, een/geen tas goedenachtrustthee drinken, een/geen tas koffie drinken,… Niets lijkt te helpen. En slaappillen, daar begin ik niet aan.
Als ik mij echter in ’s namiddags eens in de zetel durf leggen om een film te bekijken, lig ik gegarandeerd na 10 minuten al te slapen. Zelfs als er naast de film ook nog eens achtergrondmuziek speelt, het stoomstrijkijzer vakkundig gebruikt wordt en er iemand het gras aan het afrijden is. Op zo’n momenten val ik dan wel in slaap, maar ’s nachts in mijn bed, in een donkere stille kamer… Nee, vergeet het maar. En dergelijk ongepland middagdutje kan vaak een paar uur duren, want dan weer aanleiding geeft tot een nieuw wereldrecord ’s nachts wakker liggen.

Ik heb mij een nieuw bed besteld, een paar weken geleden. Want mijn vorig bed is een beetje te klein geworden, en mijn matras heeft ook al zijn beste jaren gehad. Het is een boxspring geworden, met pocketveren, wat dat ook moge zijn. En een nieuw hoofdkussen. En volgens de verkoopster ga ik nu nog beter slapen. Ik hoop het…

Ik hoop dat jullie deze zaagblogpost overleefd hebben. Alvast mijn excuses voor het gezaag, maar deze week mag het. Het is immers Wijvenweek, en ook al ben ik geen wijf, toch mag ik zagen deze week. En zagen kan ik als een echt wijf, als je dat maar weet!